Wał Pomorski inaczej nazywany Pozycją Pomorską jest linią fortyfikacji niemieckich wybudowanych w latach trzydziestych na wschodniej granicy Niemiec w rejonie Pojezierza Pomorskiego. Powstała on w latach 1930 -1935, a rozbudowane je w latach 1944-1945.

Całkowita długość wału wyniosła 275 km. Do 1937 roku zrealizowano budowę fortyfikacji od Gorzowa Wlkp na południu aż do okolic Białego Boru i Polanowa . Dalej Wał pomorski miał być tylko tzw. odcinkiem mobilizacyjnym wzmacnianym fortyfikacją polową tylko na wypadek wojny i biegł w stronę Darłówka gdzie miał stykać się z Bałtykiem. Pozycja ta w założeniu twórców miała być tylko tzw. pozycją umocnioną, rozbudowaną pozycją polową osłaniającą rejony koncentracji wojsk i osłaniającą Pomorze Zachodnie w razie uderzenia wojsk polskich. W rejonie Wałcza wał pomorski był najpotężniejszym węzłem schronów na obecnym terenie Polski. W 1944 przygotowano wał do obrony. Uzupełniony o pozycje polowe i kilkaset lekkich schronów ckm typu Ringstand 58c zwane Tobrukami, blokował marsz wojsk radzieckich i Wojska Polskiego od stycznia do marca 1945.

Dziś pozostało z niego niewiele. Część wysadzono jeszcze w czasie wojny, większość jednak po jej zakończeniu. Fragmenty fortyfikacji, które pozostały są zaniedbywane. Władze lokalne nie dbają o pozostałości po Wale Pomorskim. Stoją zdane na przychylność pasjonatów, bo nikt inny się nimi nie interesuje.